Ev Neresi?

Neresidir ev?

Akılalmaz günlerin içinde, daha ne kadar süreceği belirsiz bir tutukluluk halindeyiz. #EvdeKal çağrılarına uyduk ve sokaklarda değiliz, bir süre daha, belirsiz…

Peki gerçekten ‘ev’lerimizde miyiz? Çocukluğumdan itibaren kafamı kurcalayan ev tanımı şimdi ulu orta, zamanımın en bol olduğu şu dönemde öylece ortada duruyor. Bakışıyoruz.

Neresidir ev?

Tanım 1 – Uyuyup uyanabildiğimiz, mutfağında yemek hazırlayabildiğimiz, her metrekaresine basabilme ihtimalimiz olan bir alan. Otel gibi kullanıyoruz dediklerimizden. Hayatın akışını sokaklarda, tanıdıklarla yakalamaya çalışırken, daha az dönülmesi makbul olan yerler.

Tanım 2 – Evlilik hazırlıkları yaparken bir yandan çılgıncasına mobilya alışverişlerimizle donattığımız, yeni bir beraber yaşama alanı. Yeni bir başlangıç, yepyeni bir sayfa yerleri. Buralara çok özenilir, modasına uygun dekorasyonları besleyen dergilerden ev kırıntıları araklarız.

Tanım 3 – Doğduğun, büyüdüğün, ağladığın, başına vurula vurula olgunlaştığın anne – veya bazılarına göre baba- evidir. Bir anne ve/veya babayla büyüyenlerimiz için bu evden ayrılışın seremonisi yıllarca duygu dağarcığına işlenir. Finalde bazen gözyaşlarıyla kesilen kırmızı kurdele olur, bazen de çıkıp başka bir şehirde okumaya giden bir çocuk işte, sadece.

Araya durdurucu bir düşünce karışıyor, mani olamıyorum. Ev dediğimiz yer, yaşamdaki kendini arayışın kadar doğal ve bilinmez bir şey olabilir mi?

Ev hangi eksiği giderdiğimde, hangi kesiği tedavi ettiğimde, hangi kopuşun ucunu bulup birleştirdiğimde tamamlanmış olacak?

Çocukluğumdan bu yana hiç bilmediğim şehirlerin içinden arabayla geçerken ışıkları yanan evlerin içene bakarım hep. Eğer perdesi de açıksa, çok mutlu olurum vallahi, büyük bir merakla görebildiğim kadar anı gözlerimle kaydetmeye çalışırım. Farklı evlerin içini görebilmek, oranın bir ev olup olmadığını değerlendirebilmem için bir şans olur adeta. Bir fotoğraf karesi olarak belleğime aldığım o evlerin içinde insanlar kendini nasıl hissediyor acaba?

Neyi aradığını bilmeyen bakışlar bir sonraki eve yönelir.

O zaman, yoksa, acaba bir ev?

Tanım 4 – Ev kendimizi huzurlu hissettiğimiz yerdir.

Çoğu zaman huzursuz isek yine de evde miyizdir?

Huzurun ifadesi en sık dönüşebileni. Hiçbir yere, hiçbir alana, hiçbir kişiye emanet edilemeyenlerden. Hakikaten, hayatta gerçekten kimsesi bulunmayan veya bakacak durumda kimsesi ol(a)mayan yaşlıların bir arada kaldığı yerlere huzurevi denir. Sahi ya, neden?

Tanım 5 – Ev kendimizi güvende hissettiğimiz yerdir.

Çoğu zaman güvende hissetmiyorsak yine de evde miyizdir?

Evinde kocası tarafından işkence gören, canice öldürülen kadınlar gerçekten evinde midir o zaman?

Las Vegas’ta bir otoparkın yerlerine çizilen, beyaz çizgilerden oluşan kareler var. Sosyal mesafeye göre hesaplanmış, güvenli aralıklı çizgiler bunlar. Çatısı olan bir yeriniz yoksa, bu çizgilerin paralel uzaklığı güvenli.

İstanbul’da şimdiye kadar sokaklarda yaşamış, şimdi ise korona sağ olsun spor salonlarına yerleştirilen ‘evsiz’ insanlar da artık güvenli bir yerde.

Kendilerini ‘evde’ gibi hissedebilirler artık, diyebilir miyiz?

Tanım 6 – Klasik bir romantik olarak ‘Ev sevdiğimizin yanıdır.’ diyebilir miyiz peki?

Herhalde en kolaycı sığınak bu. Çünkü bazen birçok soru işaretinin cevabı tek bir bedende zuhur etmiş gibi gelebiliyor. Gelsin artık! isteniyor veya.

Ben Tanım 6’da çok ısrar ettim, ne yazık. Uzun dönem yaşadığı yerden uzakta kalmak zorunda olan sevdiğime, ‘Ben buradayım, kendini evinden uzakta hissetme diye geldim’ demiştim. Hayatımdaki en büyük darbeyi yine o evde aldım.

Çoğumuzun en büyük dersini, ev olduğuna en çok inandığı yerden aldığı gibi.

Bu süreç bitecek. Şimdilerde çok dönen haliyle her şey aslında sorunlu olan normale dönecek. Bizler yine sokağa çıkabilen, ama gece olduğunda ‘eve’ dönen insanlar olacağız.

Şimdilik, #EvdeKal.

Photo by Kelly Lacy from Pexels

Dijital Topuklar’da yazılan yazılar, yazarın bakış açısı ve fikirlerini yansıtmakta olup, Dijital Topuklar’ın görüşlerini temsil etmeyebilir.
Dijital Topuklarhttp://www.dijitaltopuklar.com
Dijital sektör profesyonellerini bir araya getiren Dijital Topuklar Zirvesi’nde dijital dünyanın fikir önderleri, sosyal medyanın birleştirici gücünden dijital dünyada oyunun kurallarına kadar dijitalleşmenin arkasındaki tüm dinamikleri konuşuyor.
Önceki İçerikİçinize Yolculuk
Sonraki İçerikDeğişen Ev Hayatı

1 YORUM

  1. Ne çok düşünmeye fırsat sunuyor değil mi evde olmak, yazdıklarınızın büyük kısmı gün içinde zihnimden defalarca geçiyor. Ve evet şimdilerde alıyoruz en büyük dersi, sorgulamalarımızın en temel merkezi evlerimizde. Ve ışığı yanan evleri gözetlemekten keyif almakta yalnız değilsiniz 🙂

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Must Read

Bir refleks olarak ‘Mutlaka orada bir şey olmuştur’

Halit Ergenç’in arkadaşı Ozan Güven ile ilgili yaptığı açıklama özellikle sosyal medyada gündeme oturdu. Oturmayacak gibi de değildi zira kendisi dedi ki "Ben Ozan'ı...

Amor Fati

‘Amor Fati’ Latince bir söylem olup dilimize ‘kaderini sev’ ya da ‘kaderine evet de’ şeklinde çevrilmiş ve belki de tarihin en önemli filozoflarından biri...

Ev Yapımı İçerik Atölyesi: 26 Eylül 2020

Sosyal medya üzerinden sesinizi duyurmak mı istiyorsunuz? Kendinizi yazarak ifade ederken, kendi topluluğunuzu bulmak mı istiyorsunuz? O halde sizi Dijital Topuklar'ın düzenleyeceği Ev Yapımı...

Dopamin, Akıllı Telefonlar ve Siz: Zamanınız için Bir Savaş

Aşağıdaki metin Dijital Topuklar için Ezgi Özkök Sefer tarafından "Dopamine, Smart Phones & You: A Battle for Your Time" başlıklı yazıdan çevrilmiştir.  Facebook’un büyümeden sorumlu...

Vicdansız Labirent Olur mu?

45 yaşındayım. Ömrümün büyük kısmını kendimi patates çuvalı gibi hissederek yaşadım. Son yıllarda her gün anlamsız bir sabaha uyandım. Sadece anılarımı düşünüyordum. Hiç hayalim...