Ana Sayfa DİŞİTAL SESLER Nesiller Arası Ebeveynlik

Nesiller Arası Ebeveynlik

Ebeveyn olabilmekle ilgili ulaşabildiğimiz her bilgi zaman zaman uygulanabilir olmaktan çıkıp sırtımızda yük olabiliyor. Çocukluğumuzda karşılaşmadığımız, çevremizde denk gelmediğimiz pedagojik yaklaşımlarla bir nesil yetiştirmeye çalışıyoruz gibi geliyor. Genetik olarak kalıtsal geçen, görerek içselleştirebildiğimiz bilgiyle pratikte daha kolay ilerleyebilirdik. Ancak yapılan araştırmalar sonucu evlerimizde büyüyen çocukları etkileyeceği için iki hafta önce okuduğumuz çalışma sonuçlarını daha son cümlesine gelmeden kaydetmeye calışmak, ister istemez sinir sistemimizi etkiliyor, ufak bir kaygı yaratıyor. Daha iyisi, verimli olma gayreti teoride kitap yazacak kadar bildiğimiz, pratikte sıkça çuvalladığımız çocuk yetiştirme klavuzunu da kafaları da allak bullak ediyor. Tam dilimizin ucuna kadar geliyor “düşersin evladım”; çünkü önce güvenlik ve o ana kadar tehlikeden korunarak büyütüldük çok şükür ki, ancak eyleme geçecek davranışı bebeğinizin hayal gücünü etkilliyorsa yutkunup, elinden tutup keşfetmesine izin veriyorsun. Sınırlı sayıda kullanacağın ‘hayır’ların var, iç motivasyonu için seçici olacağın aferinlerin cebinde; lakin yerini ve zamanını da iyi belirlemelisin.

Eğitim sisteminden yana pek şansımız olmadığı için çocukların karakteri, özgüveni, duygu yönetimleri okul öncesinde şekillendiği için sınırlarını iyi çizmek durumundasın. En güvendiğim yazarlardan biri Aletha Solter, “bir bebeğin şımartılması imkansızdır” der, kendi kültürüne uyarlayıp düstur edinmek ise asıl mesele.

Tüm sevgini vermek uğruna her ağladığında kucağına alırsın, bilirsin ihtiyacı olduğu kadarını ister senden, en iyisi olabilmek adına öyle verirsin ki o sevgiyi, en olmadık zamanda çıkar ağzından “biraz bırakalım aglasın” cümlesi. Hem buyüklerine hak vererek büyütürsün hem de alan yaratırsın ufak tehlikelere; çünkü önce kendinde fark edersin yükseklik korkunun, hızdan çekinmenin denge sistemiyle alakalı olduğunu, vestibüler sisteminin zayıf olduğunu.

Z kuşağına ebeveynlik yapmak, evvelinde birey yetiştirmek daha önce hiç bilmediğin bir patikada yalnız yürümek gibi. Yolda öğreniyorsun, çuvallıyorsun, gururlanıyorsun, düşüyorsun daha dik kalkıyorsun, kızıyorsun daha çok sarılıyorsun. Bilgi deryasından öğrendiklerinle doğru olanı oldurmaya çalışırken, iki ileri bir geri gitmek gibi, etkisini belki yıllar sonra görebileceğin davranışa bütün kalbinle inanıp, bakış açını baktığın yer aynı olmasına rağmen değiştirmeye çalışmak gibi.

Tatilde, evde, sokakta, anneannesinde, köyünde, bahçesinde olan tüm ebeveynlere kolay gelsin. En iyisini yapıyorsunuz, birinin söylemesi gerekiyor, bugün ben olayım.

Şefkatle kalalım hepimiz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Must Read

Koçluk üzerine…

Alanında yıllarca deneyime sahip, yüzlerce kişiye dokunmuş, binlerce saat insanların gözlerinin içine bakarak onları dinlemiş, uluslararası federasyonların ve ulusal birliklerin çatısı altında mesleki yeterlilik...

"Uyandığında kırmızıydı. Kızarmış ya da güneşten yanmış değildi, dur işaretinin o kesif kırmızı rengini almıştı. İlk önce ellerini gördü. Gözlerinin önünde tutup, gözlerini kısarak...

Modern Zaman Ebeveyni, Ah Şu Romantik Canlı

Okuduğum kitapta böceklerin yavrularına bakım vermediklerini, yavrunun dünyaya geldiği andan itibaren dünyadaki tehlikelere karşı tek başına olduğunu anlatıyor ve diyordu ki, "belki de böcekler...

Issız Adada Yanımıza Alamadıklarımız

Tüm bildiklerimizi ya da bize ait olduğunu düşündüğümüz tüm doğruları unutsak mı artık? Yıllardır kitaplarda aradıklarımızı, bir sevgiliden duymak istediklerimizi, çözemediğimiz ne varsa her...

Beauvoir Dersleri

“Kadınların küçük görülmesiyle annelerin kuşatıldığı saygının uzlaştırılması, fazlasıyla samimiyetsizlik barındırmaktadır. Kadından her türlü kamusal etkinliği esirgeyip, erkek mesleklerinin kapılarını ona kapatıp, onun her alanda...